22 april 2026 Española
Sonja is alweer vroeg uit de veren en loopt even voor zes uur al op het dek. En niet voor niets de zon komt weer prachtig op.
Vannacht zijn we van Floreana naar Española gevaren. Een afstand van hemelsbreed 205 kilometer niet zo ver dus. Española is een onbewoond eiland van zo'n 60 km2. 4.5 Miljoen jaar terug ontstaan (oorspronkelijk op een vulkanische hotspot) een stuk verder naar het westen maar is door de verschuiving van de tectonische platen inmiddels naar het oosten afgedreven. Het eiland wordt ook steeds kleiner door erosie. Het hoogste punt is ook maar 206 meter hoog.
Om half acht varen we met de dingy over rollende golven naar Suarez Point waar ook een kleine vuurtoren staat. Er is hier een soort pier gebouwd met een betonnen trap het water in. De boot vaart er tegenaan en dan is het aan ons om droog uit te stappen. Dat moet je wel goed timen want de golven spoelen over de treden. De branding laat de boot nogal heen en weer bewegen.
We komen gelukkig droog aan land en de camera's zijn mee. We gaan vandaag op zoek naar de albatros en de andere soorten die hier voor komen.
Op de pier moet we zigzaggend langs de vele zeeleeuwen die hier liggen te rusten. De Galapagos Zeeleeuw (Galapagos Sea Lion, Zalophus wollebaeki) is een endemische soort op de Galapagos en is bedreigd.
Op de Galapagos zijn er nog ongeveer 50.000. Ze brengen hun dagen vooral luierend op het strand of de rotsen door. De zeeleeuwen hebben een bruin/grijze vacht. De jonge pups daartegen hebben een kastanje bruine kleur. Een smalle snuit met een spitse neus.
De mannetjes zijn 4x zo groot als de vrouwtjes (en kunnen wel 200 kg wegen). Ze eten inktvis, sardienen en soms een tonijn waar ze in groepen op jagen.
Het zijn zeer goede zwemmers met hun sterke zwemvinnen en kunnen tot wel 10 minuten onder water blijven en daardoor ook dieper duiken.
Op een rots tussen de vegetatie zit een Galapagos Buizerd (Galapagos Hawk, Buteo galapagoensis) te spieken of er nog wat te eten valt. Het is één van de weinige roofdieren op de Galapagos. Hij jaagt op jonge zeeleguanen, hagedissen, insecten maar ook op jonge vogeltjes.
We lopen verder over de lava rotsen struikelen bijna over de Zeeleguanen (Marine iguana, Amblyrhynchus cristatus). Deze zien eruit als grote hagedissen, echter dit is de enige hagedis ter wereld die in zee leeft.
Ze hebben een lange staart, een puntige rugvin, een lelijk geschubd gezicht en sterke klauwpoten. Je kunt ze onderscheiden van landleguanen door hun kleur. De landleguanen zijn geel maar de zeeleguanen zijn zwart of donkergrijs.
Ze zijn zwart omdat ze (als koudbloedig dier) dan sneller opwarmen in de zon. Alleen op Española leven de groen met rode kleur zee leguanen (ook wel Christmasleguanen genoemd).
Heel bijzonder om te zien. Een zeeleguaan kan 12 jaar worden. Ze eten algen en zeewier wat ze van de rotsen afknabbelen. Ze hebben dan ook een plattere kop om goed bij de rotsen te kunnen komen.
De staart is gestroomlijnd, deze gebruiken ze om te zwemmen. Nadat ze gezwommen hebben 'niezen' ze het zout uit hun kop via de neusgaten.
Op een rots zit een Zwaluwstaartmeeuw (Swallow-tailed Gull, Creagrus furcatus) hard te roepen. Ook deze leeft bijna alleen op de Galapagos en het bijzondere aan deze meeuw is dat het 's nachts jaagt.
Zijn grote ogen helpen hem om 's nachts op zoek te gaan naar (inkt-)vissen die in het donker meer aan de oppervlakte van de zee zwemmen.
Niet veel later vliegt er een prachtige vogel over ons heen.
Het is de Roodsnavelkeerkringvogel (Red-billed tropicbird, Phaethon aethereus). Het is een spierwittevogel lijkend op een stern maar dan met een gigantische staart welke sierlijk met de wind mee waait.
Verder heeft hij een felrode snavel, een zwart oogmasker en zwarte vleugel uitenden. We hebben mazzel dat we hem zien want eigenlijk brengen ze het grootste deel van hun tijd door op zee op zoek naar eten. Ze komen alleen aan land om te nestelen en broeden.
Het is een prachtig eiland mooie lage groene begroeiing op de zwarte lava rotsen.
En dan zien we de eerst albatrossen! Zo mooi, niet te beschrijven.
De Galapagos Abatrossen (Waved Albatross, Phoebastria Irrorata) hebben dit eiland voor nestelen en de mannetjes keren na een jaar weer als eerste terug en wachten dan tot hun levenslange partner ook weer terug komt.
Dan is er een maand lang ritueel (paringsdans) voordat er gewerkt wordt aan het leggen van eieren. Op dit moment zijn mannetjes alleen en een enkel paar is compleet. Ze blijven gewoon erg stil zitten en je kunt er prachtige portretten van schieten. Hier op Punta Suarez vindt je de enige broedkolonie van deze machtige vogels. Negen maanden van het jaar zijn ze hier op het eiland te vinden. Dit is de tijd dat het water rond de eilanden kouder is en dus meer voedsel bevat.
Als de jongen groot genoeg zijn en kunnen vliegen, vliegt de hele kolonie de open zee op en houdt zich op voor de kust van Zuid-Amerika. Dit moeten ze doen voor half januari omdat dan de wind gaat liggen en ze dan niet meer kunnen opstijgen. En het jaar erop in april keren ze hier weer terug.
Het duurt enkele jaren voordat de jongen op zoek gaan naar een 'levenslange partner' en al die tijd zwerven ze rond op de oceaan. Een albatros kan 3 -4 kg wegen en heeft een gemiddelde spanwijdte van 2,2 meter.
Hier kunnen we wel uren blijven zitten.
Hier op Española nestelen ook veel Nazcagents (Nazca Booby, Sula granti) weer een andere soort (zonder mooi gekleurde voeten). Een grote oranje/gele snavel en donkere olijfkleurige poten.
De Nazcagenten worden gemiddeld maar 20-25 jaar oud. En zullen alleen gaan nestelen als er voldoende voedsel beschikbaar is.
Dan doen ze nog wat bijzonders. In de regel worden er 2 eieren gelegd met een tussenpoos van vijf dagen.
Daardoor komt het eerste ei ook als eerst uit. Dit jong is dan ook al een behoorlijk stuk grotere als zijn broertje of zusje wordt geboren. Als het sterk genoeg is zal het al het voedsel opeisen en overleefd de jongere het niet. Deze wordt zelfs het nest uitgewerkt en overlijdt.
Dit heeft zelfs een naam Siblicide. Dit doen ze omdat er dan in ieder geval één jong goed zal opgroeien en ook als ze er twee zouden moeten voeden dat dit veel te veel van ze vraagt.
We zien een Nazcagent met een al behoorlijk groot jong. Deze wordt net gevoerd.
Het jong steekt zijn snavel in de bek van de ouder die hierdoor het voedsel op braakt.
Beide ouders verzorgen de kleine terwijl er één bij het jong blijft is de ander op zoek naar voedsel op zee.
We lopen langs de kustlijn over een pad en komen diverse andere vogels tegen.
Tussen de kiezels op het strand zien we verschillende zeeleguanen die bezig zijn een gat te graven voor een nest.
Met hun kop tussen de kiezelstenen zie je de poten alles naar achteren gooien.
Het blijven facinerende beestjes zeker met de mooie kleuren.
En de Making of.... natuurlijk.
Vanaf de kust lopen we weer landinwaarts, waar even verderop een stel Blauwvoetgenten aan het paringsritueel is begonnen wat lijkt op een dans.
Helaas als we dichterbij komen net even niet, maar evengoed erg mooi om te zien. Het mannetje stampt met zijn voeten en vouwt zijn vleugels kunstig in en uit.
Het vrouwtje blijft nog wat wijfelend zitten. Hij moet iets meer zijn best doen.
We genieten volop en kunnen wel de hele dag hier blijven zitten maar we gaan weer verder. Er zitten weer een aantal Waved Albatrossen. Dus maar weer eens een portretje.
Het blijft bijzonder dat de vogels gewoon rustig blijven zitten terwijl er toch mensen vlak langs hun lopen (denk aan een afstand van zo'n 2 meter). Als je wat langer kijkt zie je steeds meer albatrossen verstopt tussen de lavablokken zitten.
Als we langs wat struiken lopen zijn we een vink zitten. Dit is de Espanola grondvink (Geospiza conirostris) voorheen was deze bekend als de grote cactusvink. Het is één van de beroemde Darwinvinken en is endemisch op dit eiland.
Soms komen we ook wat kleinere hagedissen tegen.
Aan de Noordkant van het eiland is het erg rotsig en we staan dan bovenaan op de kliffen. Beneden is er een blowhole deze is lokaal bekend als El Soplador. Dit is een natuurlijke onderwatergeiser.
Bij hoogtij spuit de geiser zeewater tot wel 30 meter de lucht in wanneer de oceaangolven stromen een netwerk van onderwaterlavaspleten binnen waardoor een hogedrukstraal water omhoog spuit.
Het mooie wil dat er voor de blowhole een Blauwvoetgent heerlijk zit uit te rusten.
Via het wat dichtere struikgewas lopen we weer terug. Bovenop de struiken zit weer een prachtige zeeleguaan.
En dan komt er nog een albatros langs vliegen.
Een andere hagidis zit dan weer wat lager in de struiken.
En nog meer zeeleguanen.
Op het strand manoeuvreren we ons weer langs de zeeleeuwen en blijven fotograferen. Lang leve het digitale tijdperk.
Na de wandeling terug naar de boot voor een korte snack en dan naar een snorkel locatie in diepe zee.
Daar is het water vlak langs de kust zo helder dat je de bodem dieper weg, gewoon kunt zien.
We snorkelen langs de lavamuur en zien prachtige visjes.
We zien een witpunt haai op diepte maar vooral veel kleurige vissen. Erg mooi en vanwege het heldere water ook goed te zien (en hopelijk te fotograferen/filmen).
Vanmiddag een relax middag. De wandeling vanmorgen in de vochtige warmte was schitterend met prachtige plaatjes van albatrossen, blauw voet genten en wat niet meer. Het snorkelen was in helder water ook fantastisch maar nu even relaxen. Even bijkomen met een heerlijke lunch en uitzicht op een prachtige helder aqua kleurige zee.
We gaan naar een strand, Bahia Gardner nog steeds op het eiland Española. Een strand met mooi wit koraalzand en prachtig turquoise water.
En waar op het strand veel sea lions liggen. Moeders die hun jong voeden.
En misschien kans dat de nieuwsgierige jongen komen zwemmen als we er ook in liggen.
We zien een jonge havik zich mooi vertonen en daar houdt Martin zich ook even mee bezig.
Kijken of we die vliegend kunnen fotograferen.
De sea lions maken kabaal en gaan soms wandelen en dat geeft ook mooie plaatjes. Helaas wel vervelend dat er veel muskieten zijn en ze steken ook snel.
Dus het water in, Gopro en snorkel mee en misschien zijn er wat zeehonden die komen kijken.
Sonja maakt rare geluiden om ze te lokken. Spetteren want het is tenslotte aqua-shape dag. Ze komen wel een beetje kijken maar gelukkig toch op afstand. Je weet maar nooit.
Maar door de branding is het water troebel en kun je niet echt heldere foto's maken.
Na een uurtje houden we het voor gezien en gaan we terug naar de boot. Daar wachten vers fruit, chips en wat te drinken. De motoren gaan weer aan en we varen
Lekker even douchen en dan foto's uitzoeken. En dan om kwart over zes een fantastische zonsondergang om deze prachtige dag af te sluiten.
Na de briefing voor morgen (Santa Cruz) krijgen we weer een heerlijk diner.
