30 december 2025 Panmen garden en eerste concert in Suzhou Poly Grand Theatre
's Morgens hebben we vrij, de bus vertrekt pas om 12 uur van het hotel dus we gaan wandelen
Op Google maps hebben we een pagode en park gevonden op loopafstand en we wandelen die kant op.
Onderweg komen we trombonist Mark tegen die gezellig mee loopt. We lopen de straat uit die voor het hotel langs loopt totdat we bij de Waicheng Rivier komen. De brug over en direct de trap naar beneden. Onder de brug zien we prachtig beeldhouwwerk in de pijlers van de brug. Toch bijzonder van zo'n doodnormale brug midden in de stad.
Het is een flink stukje lopen door het Grand Canal National Culture Park wat langs de rivier ligt.
Aan het einde van het park komen we bij de oude muur en daar kunnen we ook de kaartjes kopen voor het parkje met oudste poort van China. Het is de Panmen Stadspoort, deze is gebouwd tijdens het Wu-Koningkrijk (770-476 voor Chr.) en is de enige goed bewaard gebleven stadspoort ter wereld die zowel over water als over land loopt. De poort is in 1986 herbouwd vanwege het 2500-jarig bestaan van de stad Suzhou.
Het park bestaat voornamelijk uit kleinere paviljoens, slootjes en bruggetjes.
Maar dan is er weer een straatje waar allemaal smalle vlaggen hangen met verschillende teksten erop.
In een hoekje vinden we een paviljoen met een hele grote klok. Het is de Boedhistische Bell-Tower. De klok is wel 2 meter in doorsnede en voor een paar yuan mag je er met een mega klopper (1 meter lang en 15 cm in doorsnede) op slaan. Dit is is net nog door iemand gedaan dus we hebben hem gehoord. Prachtige klank.
Verderop staat de Ruiguang-Pagode. Dit is de oudste pagode van Suzhou en 53.57 meter hoog. Gebouwd met een constructie van metselwerk en hout, met acht zijden en zeven verdiepingen. De pagode zou in 247 gebouwd zijn door Sun Quan, een beroemde koning die het Wu-Koninkrijk stichtte tijdens de periode van de Drie Koninkrijken (220-280) om zijn moeder te eren. Helaas is de pagode in loop van de tijd beschadigd door oorlogen waardoor alleen het bakstenen fundament overbleef. Gelukkig nu weer herbouwd zodat wij hem konden aanschouwen. De toren zat wel heel slecht in de verf.
In het grote water in het midden van het park is een opstelling voor oudjaarsfeest en Sonja had op internet gezien dat het hier sowieso 's nachts verlicht is.
We lopen een mooi rondje door het park en gaan dan weer richting hotel. Via de Wumen Brug steken we de rivier weer over. Dit is trouwens de hoogste oude stenen boogbrug van de stad. Oorspronkelijk gebouwd in 1084 tijdens de Noordelijke Song-dynastie.
Snel even douchen en dan de bus in naar lunch. Alles mee, concertkleding, instrumenten, camera. Yes. Let it go!
Dan komen we aan het Suzhou Poly Grand Theatre. Het blijkt uiteindelijk vlakbij het hotel te liggen. Het is een prachtig modern gebouw, mooie ruime kleedkamers. De temparatuur is goed. Wat een verschil met de vorige tournees waar het tijdens de repetities meestal ijskoud was in het theater.
We gaan sound checken en vooral de elektronica is een uitdaging om de band en de microfoons van de vocals goed ingesteld te krijgen. Maar het komt allemaal goed.
Op het programma staat ook het nummer Da Be. Dit is een strijderslied en wordt gezongen door de mannen van van de vocals. Op de bladmuziek zie je naast de noten ook de Chinese tekens en de tekst. Ga dat maar eens uit je hoofd leren.
Het tussenstukje wordt telkens gespeeld door de trompettisten, uiteraard de mannen want de strijd kan je niet aangaan met de vrouwen in China.
Op het grote toneel staat een orkestschelp exact naar het formaat van het orkest. Een orkestschelp is een speciaal akoestisch bouwwerk van wanden en een dak dat om het orkest heen wordt geplaatst om het geluid te richten en te versterken. In theaters met een groot podium, zoals veel zalen in China, wordt zo'n schelp gebruikt om te voorkomen dat het geluid 'wegloopt' in de ruimte. Het wordt modulair opgebouwd en kan worden weggehaald wanneer er toneelvoorstellingen zijn.
Na de repetitie, stappen we weer allemaal in de bus voor het diner even verderop. Als we terugkomen gaan wij niet direct naar binnen maar lopen even om het theater heen om wat foto's te nemen van het theater. Inmiddels is het donker geworden maar we proberen het nog even vast te leggen.
Het is een supermodern gebouw opgeleverd in 2017.
We spelen in de grote zaal met iets meer dan 1000 zitplaatsen. Verder zijn er in het gebouw nog 2 kleinere theaterzalen en 7 conference zalen. In de hal van het theater staat een gigantisch led scherm met daarop ons concert aangekondigd. Helaas wel weer met de foto vanuit het concertgebouw erop maar toch. Het is wel ons concert.
Binnen snel omkleden en dan kunnen we op. Het was een groot succes. Het publiek is enthousiast. Helaas kan de digitale film/dia presentatie niet gepresenteerd worden om dat we in zo'n orkestschelp zitten. In plaats daarvan wordt elke titel weergegeven op twee grote schermen aan weerszijden van het toneel. Als er een Chinese titel staat hoor je dit aan de reactie vanuit de zaal.
Ons derde nummer is zo'n Chinees nummer, de Kang Ding Love Song. Bij de eerste tonen is er al herkenning maar als Jorien en Hilde in hun allerbeste 'fonetische' Chinees beginnen te zingen volgt er direct een aanmoedigingsapplaus. Altijd leuk.
Na afloop komen de mensen ook naar het podium lopen omdat ze met je op de foto willen. Maar de Chinese organisatie zegt dat we weg moeten gaan maar dat is nou net zo leuk. We blijven zo lang als mogelijk maar helaas dit mag niet.
Omdat de kledingvoorschriften voor deze concert reeks, zwart met een touch of Gold waren. Waarbij de touch zo uitbundig mocht zijn als je zelf aandurfde. Hebben we als trompetsectie allemaal gouden schoenen gekocht. Mooie combi zo.
Omkleden en weer terug naar het hotel waar we met z'n allen nog even hebben nagezeten in de bar. Proost op ons eerste concert.